مسيح
By omidane
حكايت من حكايت مسيح مصلوبي است كه يهوديان را از صداي فريادهايش مي ترساند …
گيريم تا افق شنيده بشود اين صدا ها … آخرش دست رد به سينه كدام احمق مي زند ؟
مسيح از روشنايي هاي بي دليل روز بيزار بود … به تاريكي مي خواند … در يورشي آرام …
برچسبها: مسيح, يهوديان, حكايت
This entry was posted on آوریل 13, 2008 at 11:04 ب.ظ and is filed under روزنوشت. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed.
You can leave a response, or trackback from your own site.
آوریل 16, 2008 در t 9:18 ب.ظ
those were the days my friend
we thought they never end
we”d sing and dance forever and e day
we’d live the life we choose
we’d fight and never loose
those were the days, yes, those were the days
la ,la, la, la, …
آوریل 17, 2008 در t 3:57 ب.ظ
باید خودم میفهمیدم دیگه!؟
می 5, 2008 در t 11:58 ق.ظ
salam omid
man ashnam
می 5, 2008 در t 12:02 ب.ظ
bebein man mikhastam bahat sohbat konam pas ya to mano add kon ya idito bede ;man bahat kar daram
har vaght add kardi man vasat ye off mizaram ta gharare chat bezzaramo baham bechatimo man karamo behet begam
ok???????????
mantazaram ghorbanat
می 6, 2008 در t 8:12 ق.ظ
faghat begoo chera? in dafe taghsire man chi bood?vaghan dg zang nazanam? indafe dg chi goftam??????????????????????????????????????????????
می 10, 2008 در t 11:56 ق.ظ
دو تکه چوب ، دماغی دراز ، کفشی نو
دروغگوی قدیمی ، سلام پینوکیو!