مسيح
By omidane
حكايت من حكايت مسيح مصلوبي است كه يهوديان را از صداي فريادهايش مي ترساند …
گيريم تا افق شنيده بشود اين صدا ها … آخرش دست رد به سينه كدام احمق مي زند ؟
مسيح از روشنايي هاي بي دليل روز بيزار بود … به تاريكي مي خواند … در يورشي آرام …
برچسبها: مسيح, يهوديان, حكايت
این ورودی در آوریل 13, 2008 در 11:04 ب.ظ و تحت دستههای روزنوشت فرستاده شده. شما میتوانید هرگونه جواب به این ورودی را از طریق خوراک RSS 2.0 دنبال کنید.
شما میتوانید پاسخی بدهید، یا از وبگاه خود دنبالک بگذارید.
آوریل 16, 2008 در t 9:18 ب.ظ
those were the days my friend
we thought they never end
we”d sing and dance forever and e day
we’d live the life we choose
we’d fight and never loose
those were the days, yes, those were the days
la ,la, la, la, …
آوریل 17, 2008 در t 3:57 ب.ظ
باید خودم میفهمیدم دیگه!؟
می 5, 2008 در t 11:58 ق.ظ
salam omid
man ashnam
می 5, 2008 در t 12:02 ب.ظ
bebein man mikhastam bahat sohbat konam pas ya to mano add kon ya idito bede ;man bahat kar daram
har vaght add kardi man vasat ye off mizaram ta gharare chat bezzaramo baham bechatimo man karamo behet begam
ok???????????
mantazaram ghorbanat
می 6, 2008 در t 8:12 ق.ظ
faghat begoo chera? in dafe taghsire man chi bood?vaghan dg zang nazanam? indafe dg chi goftam??????????????????????????????????????????????
می 10, 2008 در t 11:56 ق.ظ
دو تکه چوب ، دماغی دراز ، کفشی نو
دروغگوی قدیمی ، سلام پینوکیو!